LIST REKTORA WYŻSZEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO W PŁOCKU NA DRUGI DZIEŃ ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA 2017 R

Siostry i Bracia!
 
„Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś
w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan” (Łk 2,10-11). W tych
dniach wzrok naszej wiary kieruje się w stronę Beth-lehem – domu chleba, gdzie Bóg ukrył się
w niewinnym Dziecięciu. Razem z pasterzami i mędrcami biegniemy zobaczyć Niemowlę „owi-
nięte w pieluszki i położone w żłobie” (Łk 2, 12), które zostało nam dane, aby „wielu powstało”
i aby „było znakiem” (por. Łk 2, 34). Jego przyjście na świat sprawiło, że cisza betlejemskiej nocy
została zamieniona w radość, która nie zamyka się jedynie w tamtym wydarzeniu. Jest radością
dnia dzisiejszego i będzie budować naszą przyszłość. Odwieczny Bóg wkroczył w historię, by
pozostać z nami do końca świata i dlatego możemy powtarzać za św. Bedą „dzisiaj i każdego
dnia aż do końca wieków Pan będzie ustawicznie poczynany w Nazarecie i rodzony w Betlejem”.
To tam, pomiędzy tymi dwoma miastami Słowo dało początek: nowym czasom, nowemu
człowiekowi i dobrej nowinie, a każdy, kto Je przyjmuje, otrzymuje moc stania się dzieckiem Bożym
(por. J 1,12) – to jest orędzie płynące z Betlejem!
 
Niespokojne ludzkie serce ciągle szuka Przedziwnego Doradcy, Boga Mocnego, Odwiecznego
Ojca, Księcia Pokoju (por. Iz 9, 5). Gdzie jest Jego panowanie? Nie znajdziemy Jego panowania
tam, gdzie jest przemoc, siła i wojna. Jego władza nie jest z tego świata i odnosi się do leczenia
ludzkich ran, podnoszenia naszej natury na wyżyny ducha oraz budowania pokoju z Bogiem
i ludźmi. Takiego działania doświadcza każdy z nas, szczególnie w czasie Bożego Narodzenia.
Jako Polacy mamy szczególne zobowiązanie, by Bogu wyśpiewać uroczyste Te Deum.
 
Nowy rok, który rozpoczniemy za kilka dni, będzie dla nas w pierwszym rzędzie czasem wdzięczności
za wielkiego, świętego Polaka – św. Stanisława Kostkę. Będzie to też czas wdzięczności za dar
niepodległości, jaki otrzymaliśmy w 1918 roku. Rozpoczynamy wielkie narodowe świętowanie
odrodzenia się naszej Ojczyzny, które dla wątpiących było wynikiem zbiegu okoliczności
i określonej sytuacji politycznej – dla wierzących darem niebios i owocem modlitwy kilku pokoleń.
Boże Narodzenie jest przypomnieniem, że odkupienie człowieka dokonało się w słabości
narodzonego Dziecięcia. Pozorna niemoc niemowlęcia sprawiła, że każdy, kto kroczy w ciem-
nościach może ujrzeć światłość wielką (por. Iz 9,1). Jest to możliwe tylko wtedy, gdy wiara
w Syna Bożego stanie się naszym codziennym pokarmem, a pragnienie adoracji Pana potrzebą
serca. Papież Benedykt XV powiedział o Polakach, że są narodem, u którego „wiara zawsze
zajmuje pierwsze miejsce: Polonia semper f idelis . Wiara naszego narodu i gotowość do największego
poświęcenia rodziła nie tylko narodowych bohaterów i świętych, ale dawała niezłomnych
kapłanów – świadków cudu betlejemskiej nocy. Nawet w mrokach niewoli Ojczyzny nie zabrakło
odważnych głosicieli Dobrej Nowiny.
Wiemy, że ogromną rolę w podtrzymywaniu polskości zawsze odgrywał Kościół. To dzięki
niemu świątynie mogły być oazą, gdzie smakowano wolności w myśleniu, a język ojczysty
brzmiał dumnie i odważnie. Niestety, wielu księży, również z naszej diecezji, musiało za to za-
płacić wysoką cenę. Dzielili losy zesłańców, byli wyrzucani ze swoich diecezji i parafii, składali
swoje życie na ołtarzu – jak dzisiejszy patron św. Szczepan. A kiedy sto lat temu odzyskano
wolność, potrafili ją w pełni zagospodarować. Wówczas w naszej diecezji powstały nowe
budynki seminaryjne, Muzeum Diecezjalne, biblioteka. Nie zapomniano o sprawach społecznych,
tworzono komitety pomocy głodnym, pomagano dzieciom robotników. Płockie Seminarium
ponownie stało się ważnym ośrodkiem, tętniącym modlitwą, nauką i pracą.
Siostry i Bracia! Otrzymany dar wolności wymaga nieustanej troski i czujności. Przedwieczny
Doradca, Bóg Mocny, Książe Pokoju jest obecny w historii naszej Ojczyzny. Wchodzi w naszą
teraźniejszość ze Swoją mądrością, mocą i pokojem. Zaprasza nas wszystkich do głoszenia
Jego orędzia, a niektórych do szczególnej bliskości. Jako Kościół mamy obowiązek być wdzięcz-
ni Panu czasów, za to, że daje nam moc wyrwania się z niewoli grzechu i obdarza wolnością
każdego z nas i nasz naród. Wdzięczność za te dary znajduje swój wyraz między innymi w wy-
chowaniu przyszłych kapłanów. Wychowawcy seminaryjni mają świadomość, że kapłan
troszczący się o świętość swoją i powierzonych sobie wiernych, nadal powinien być animatorem
pamięci narodowej i gorącym orędownikiem wychowania patriotycznego. Wiemy, że miłość
do Ojczyzny wyrastająca z ducha wiary, splata się ze społecznym zaangażowaniem i działaniem
na rzecz dobra wspólnego. Oby nigdy nie zabrakło kandydatów do służby kapłańskiej, którzy
z oddaniem i poświęceniem będą realizować hasło
„Bogu i Ojczyźnie!”.
Siostry i Bracia! Pragnę serdecznie podziękować za wszelkie wsparcie naszego Seminarium,
które wyrosło na krwi i poświęceniu wielu kapłanów. Jako wspólnota seminaryjna prosimy
o gorącą modlitwę w intencji powołań. Przywołujmy szczególnie wstawiennictwa św. Stanisława
Kostki – patrona Polski, Diecezji Płockiej i naszego Seminarium; patrona dzieci i młodzieży,
którego Rok Jubileuszowy 450-lecia narodzin dla nieba wkrótce rozpoczniemy. Św. Stanisławie
– módl się za nami! Wstawiaj się za polską młodzieżą, wypraszaj liczne i święte powołania
do służby kapłańskiej. Dodawaj odwagi młodym, ucz ich gorliwości i poświęcenia. Niech w na-
szych parafiach nie zabraknie ludzi dobrej woli, którzy będą z wiarą zanosili modlitwy, by„Pan
posłał robotników na żniwo” . Niech Wasze codzienne poszukiwanie Nowonarodzonego i
świadectwo miłości do Niego zachęci młodych do pójścia kapłańską drogą.
Niech Rok św. Stanisława Kostki będzie czasem odkrywania daru świętości,
wartości zawierzenia Bogu i rodzenia się nowych powołań; niech będzie czasem radosnego
świętowania i dziękczynienia za dar wolności naszej Ojczyzny oraz czasem pokoju, zgody
i wzajemnego szacunku między nami.
 
Płock, dnia 26 grudnia 2017 r.
W święto św. Szczepana, pierwszego męczennika
Ks. Marek Jarosz Rektor WSD w Płocku